Kraj mezara majka plače i nišane broji
suze roni, bjele ruke lomi
suze roni, bjele ruke lomi

Imala sam pet sinova, k`o pet gorskih vila
a sada ih crna zemlja skrila

Da ih Alah sve pet uze, ni po jada, muke
već padoše u dušmanske ruke
već padoše u dušmanske ruke

Zadnje rječi majka zbori i na nišan pada
a srce joj prepuče od jada
a srce joj prepuče od jada